شلمچه خلاصه‌ی عشق است و قطعه‌اي از بهشت.

 شلمچه آينه‌اي‌ست كه تمام جبهه با خاك‌هاي سرخش

 در آن مي‌درخشد. و دريچة آسماني ست كه از آن

 بوي رشادت و عطر دلنواز شهادت مي‌وزد. شلمچه

 تنديس زيباي عشق است كه در ميدان ايثار قد كشيده‌است. شلمچه شهر شهود و شهادت است .

 شلمچه مثنوي بلند ايثار است و فرودگاه عشق و

 عروجگاه دل. صحراي خشكي كه درياي مواج خون

 و اشك‌هاي عاشقانه در تربت پاكش دارد، با قلب

 خونيني كه هنوز زيبا و دلنواز مي‌تپد و خون غيرت

 و مردانگي را در رگهاي اين ديار مي‌دواند و حديث

 بلند حيات با عزت را زمزمه مي‌كند. زمين خاكي

 شلمچه، زيباتر از آبي آسمان است چرا كه شلمچه

 قربان‌گاه مرغان عاشقي است كه براي وصال

 بي‌قرار بودند و از كوچه پس كوچه‌هاي منيت و

 ماديت رهيده و به شهر دلگشاي معنويت و شهادت

 دل بستند. آري ! شلمچه شاهنامه بلند شهادت است.